نزديك به يك هفتهاي بود كه تلاش ميكردم با او قرار مصاحبه بگذارم، دست كه به سوي تلفن ميبردم، با خود ميگفتم چه بايد بپرسم، او هرچه كه بايد بگويد با آثارش گفته است.
چه اشتباه بزرگي در اين فكر مرتكب شده بودم. او حتي در عمل هم مشفقانه، عشق خود را به ديوارهاي كاهگلي ميهن نشان داده بود. همانجا كه چند سالي به آمريكا رفت و چون ديد، موسيقياش كمكم ريشه در هوا ميشود و يادگارهاي خاك، خشك شده و از ريشه فرو ميريزد، برگشت و چندين كار ماندگار و جوان مستعد را به تاريخچه موسيقي افزود.
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط hooman zarif در دوشنبه نهم آذر 1388 و ساعت
14:51 |
