روز خبرنگار یا روزنامه نگار می تواند 25 مهر باشد

بر این گمان هستم که روز خبرنگار،روزنامه نگار و رسانه،می تواند بیست و پنجم مهرباشد.در واقع سالروز قتل فرخی یزدیِ روشن،کنشگر آزادی، توسطِ انفعال مردم خاموشِ سرکوبگرِ دانایی است.

این پیشنهاد را به پنج دلیل تاریخی،قابل بررسی می دانم.

نخست،او حتی در روزهای تعطیل هم،به فراخور مبارزه با اربابان جراید دولتی و بولتن های حزبی،به استناد روزنامه طوفان،روزنامه خود را حتی در روز جمعه منتشر می کرد.

دوم.25 مهر روز خبرنگار است زیرا،در کل تاریخ مطبوعات و رسانه،تنها فرخی بود که توانست با زبانِ فخیمِ قلم،شخص اول مملکت،احمد شاه را مدح شبیه ذم،در دادگاهی برابر،در کنار یک روزنامه نگار بکشاند و در مقاله ای پیش از برگزاری دادگاه این سند بی بدیل تاریخی یکسان بودن افراد در محکمه قضایی را به رخ بکشد به استناد قانون اساسی مشروطه.

سوم.فرخی یزدی اگرچه در زندان قصر،برای 53 نفر موسوم به هسته ابتدایی کمونیسم،رباعی سرود،اما هرگز به آنها نپیوست و گروه را 54 نفر نکرد و مستقلانه،مبارزه خود را بدون سرسپردگی به هیچ مرامنامه تحدید کننده حزبی دنبال کرد.راه او باید سرلوحه روزنامه نگاران و خبرنگاران قرار گیرد.

چهارم.به استناد روزنامه شماره 23 طوفان سال نخست،1300 خورشیدی،فرخی یزدی مبتکر ستون سفید اعتراضی در روزنامه های ایران است.(وشاید در جهان.نیازمند پژوهش است).

پنجم.روزنامه طوفان فرخی یزدی در هفت سال 15 بار توقیف شده است.دو بار لوگو عوض کرده است و محاکمه و قتلش به جرم بدهی کاغذ روزنامه بوده و نه جرمی از نوع بزه که گریبانگیر همکاران حزبی و رسانه ای معاصر است.

کوتاه سخن که در هفدهم امرداد هر سال،غلط مصطلحی شده است که همه شاخه های فعالان رسانه ای چون؛ «خبربیار» و «خبرنویس» و «یادداشت نویس» و «گزارشگر» و «خبرنگار» و «مترجم روزنامه » و «فتوژورنالیست» و «شاعرطناز» و« روزنامه نگار» و« سردبیر» وگاه «صاحب امتیاز»هایی که بیشتر سیاستمدار هستند تا از اهل رسانه،را با تساهل،«خبرنگار» می شناسند!

حرجی نیست.می توان بنابر دلایل پنجگانه مذکور،روز قتل ناجوانمردانه فرخی یزدی که تنها سلاحش،روزنامه بود و هارمونی اش،شعر،روز«روزنامه نگار»شناسایی کرد.

هومن ظریف